« اما حق كسى كه آزاد كردهء توست ، آن است كه بدانى اين خدا بوده است كه تو را حامى و نگهبان و يار و ياور و پشتيبان او و او را وسيلهء ارتباطى بين تو و پيشگاه خود قرار داده است ، پس وسيلهء خوبى است براى آن كه تو را از آتش دوزخ بازدارد و از اين ناحيه ، اجر و ثوابى در آخرت نصيبت گردد ، و در دنيا با اين كه خويشاوند تو نيست امّا به خاطر سرمايه‌گذارى كه دربارهء او كرده‌اى و پس از صرف مال و داراييت در راه آزادى او ، چون او را سرپرستى كرده‌اى ، در دنيا نيز اگر وارثى نداشته باشد ، ميراث او به تو مىرسد ؛ اكنون اگر رعايت حال او را نكنى بيم آن مىرود كه ميراثش بر تو گوارا نباشد . و هيچ نيرويى جز به خدا نيست . » امام عليه السلام ، مولا را به رعايت حقوق آزادكرده‌هايش دعوت فرموده است زيرا كه خداوند او را وكيل و پشتيبان ايشان قرار داده است بنابراين بايد حقوق ايشان را رعايت كند و با ايشان بزرگوارانه رفتار كند و با تمام امكاناتش به آنان احسان نمايد ، پس اگر چنين كرد و اقدام لازم را نمود خداوند به خاطر اين رفتارش به او پاداش مىدهد و احسانش را نسبت به ايشان وسيلهء حفظ وى از آتش دوزخ مىگرداند . ( 1 ) 27 - حق كسى كه به تو نيكى كرده « و أما حق ذي المعروف عليك ، فأن تشكره و تذكر معروفه ، و تنشر له المقالة الحسنة ، و تخلص له الدعاء فيما بينك و بين اللّه سبحانه ، فإنك إذا فعلت ذلك كنت قد شكرته سرا و علانية ، ثم إن أمكن مكافأته بالفعل كافأته و إلا كنت مرصدا له ، موطنا نفسك عليها . . . » « اما حق كسى كه به تو نيكى كرده ، آن است كه از او سپاسگزارى كنى و به ياد نيكى او باشى و در بين مردم از او به خوبى ياد كنى و بين خود و خداى سبحان صميمانه برايش دعا كنى ، زيرا تو با اين عملت ، در نهان و